على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

2534

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

و جمعيت . و جمع و انقباض . و درهم و باهم . و فراهم آمدن : باهم آمدن و جمع شدن و گرد آمدن . و فراهم آوردن : گرد آوردن و جمع كردن و باهم آوردن . و بهم آوردن . و بند و بست كردن . و ترتيب دادن و درست كردن . و تحصيل كردن : و فراهم شدن : حاصل شدن و درست شدن . و فراهم كردن : بدست آوردن . و جمع كردن . و فراهم كشيدن : باهم كشيدن . و درهم كشيدن و منقبض كردن . و چين خوردن . و فراهم گرفتن خود را : بر خود لرزيدن . فراهم آمدگى ( far - ham - madagi ) ا . پ . اجتماع . و حصول . و تحصيل . فراهم شده ( far - ham - code ) ص . پ . جمع شده . و حاصل شده . فراهية ( far hiyat ) ا . ع . انبساط و سبكى و شادمانى . فراهية ( far hiyat ) م . ع . فره فراهة و فروهة و فراهية . مر . فراهة . فراهيختن ( far - hixtan ) ف م . پ . آويختن . و تأديب نمودن و تربيت كردن . و كشيدن شمشير . فراهيد ( far hid ) ا . ع . گوسپندان ريزه . و نام پدر گروهى از تازيان . و ج : فرهود . فراهيذ ( far hiz ) ا . ع . گوسپندان ريزه . و ج . فرهوذ . فرائد ( far 'ed ) ع . ج . فريد . و فرائد الدر : مرواريدهاى بزرگ . فرايد ( far yed ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز نفيس و منفرد . فرائس ( far 'es ) ع . ج . فريسة . فرايسته ( far yeste ) ا و ص . پ . زياد . و افزونى . و زياده و افزون . و بزرگتر و كلانتر . فرائش ( far 'ec ) ع . ج . فريش . فرائص ( far 'es ) ع . ج . فريصة . فرائض ( far 'ez ) ع . ج . فريضة . فرايض ( far yez ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آنچه فرمودهء خدا باشد از نماز و روزه و حج و زكات و جز آن . و واجبات . و علم فرايض : علم تقسيم ميراث . و فرايض پنجگانه : نماز و يا اركان ايمان . فرايضى ( far yezi ) ص . پ . منسوب و متعلق بفرايض . فرايوش ( far - yuc ) ص . پ . بيهوش و از هوش رفته . فرب ( farb ) ا . پ . نام رودخانه‌اى بزرگ و عظيم . فرباره ( far - b re ) ا . پ . شأن و شوكت و عظمت و جلالت . فربال ( farb l ) و فرباله ( farb le ) ا . پ . خانهء تابستانى . و بالاخانه‌اى كه اطراف آن درها و پنجره‌ها داشته باشد . فربانيون ( farb nyun ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - بابونهء گاو چشم كه بتازى اقحوان گويند . فربود ( farbud ) ص . پ . راست و درست و صحيح . و متدين و ديندار . فربود دين ( farbud - din ) و فربود كيش ( farbud - kic ) ص . پ . كسى كه در دين و آئين و مذهب و كيش خود راست و درست و صحيح باشد . فربودى ( farbudi ) ا . پ . كسى كه در مذهب و كيش و آئين خود درست و راست بود و متدين باشد . فربه ( farbeh ) ص . پ . سمين و چاق و آنكه در بدن وى چربش زياد و بسيار بود ضد لاغر . و نيز قوى و جسم و بزرگ جثه و گنده و ستبر . و بسيار و فراوان . و كوه بزرگ . و سنگ گران و سنگين . و زخم ژرف و جراحت عميق . و ملك معمور و آبادان . و گنج آباد . فربهن ( farbhan ) و ( farbhen ) ا . پ . خرفه . فربهى ( farbehi ) ا . پ . سمن و چاغى . و ستبرى و گندگى . فربى ( farbi ) ص . پ . فربه . فربيدن ( ferbidan ) ف م . پ . فريفتن و فريب دادن . فربيون ( forbiyun ) ا . پ . فرفيون . فرپرك ( far - parak ) ا . پ . خفاش و شبپره . فرة ( ferat ) ا . ع . بسيارى و افزونى و زيادتى . فرة ( ferat ) م . ع . وفر وفرا و فرة و وفر و فارة و وفرا و فرة . مر . وفر . فرة ( farrat ) ا . ع . گريز و هزيمت . فرة ( forrat ) ا . ع . آميزش . و سختى . و فرة الحر : سختى گرما و اول آن . و نيز فرة : برگزيدهء قوم و روى قوم . يقال : هو فرة القوم اى من خيارهم و وجههم الذى يفترون عنه : او از برگزيدگان آن قوم است و روى ايشان است كه به روى مىخندند يعنى او را معتبر مىشمارند و تكريم وى مىكنند . فرت ( fart ) ا . پ . تانه و تارهائى كه جولاهگان براى بافتن مرتب نموده و آراسته و مهيا مىكنند . فرت ( fart ) م . ع . فرت فلان فرتا و فروتا ( از باب نصر ) : تباه كار گرديد فلان و زنا كرد . فرت ( fert ) ا . ع . فاصلهء ميان دو انگشت سبابه و ابهام ( مقلوب فتر ) . فرت ( fort ) ا . پ . مجاهده و روشن كردن و صاف نمودن دل برياضت و طاعت . و نام گياهى دوائى . فرت ( farat ) م . ع . فرت فرتا ( از